The Sky Crawlers: Innocent Aces
Het wil wel eens voorkomen dat de rest van de wereld wat achterloopt op Japan. Dit is ook geval bij Sky Crawlers: Innocent Aces, want dit spel kwam al in 2008 in Japan uit.
De reden achter deze verlate intrede op Europese bodem zit hem in de achtergronden van het spel. In Japan zijn tot op heden vijf romans met de Sky Crawlers in de hoofdrol gepubliceerd, en het succes hiervan inspireerde tot een manga serie, een speelfilm, en het door Namco ontwikkelde spel. Met name de film had een behoorlijke impact in Japan, en heeft ook een aantal prijzen in de wacht gesleept. Maar jammer genoeg zijn noch het geschreven epos, noch de film uit het Japans vertaald, waardoor het spel hier natuurlijk een beetje uit de lucht komt vallen.
En dat is spijtig, want het achtergrondverhaal komt met ongeveer 20 minuten aan animatiefilmpjes wat mager aan bod in Sky Crawlers: Innocent Aces. Het maakt de speelbaarheid er niet minder om, maar deze opzet van de makers is wel gebaseerd op bekendheid van de speler met de Sky Crawlers merchandise, waardoor je als onwetende Europeaan wat moeizamer tot de wonderlijke verhaallijn doordringt.
Een beknopte introductie: de Sky Crawlers zijn een groepje jonge piloten, die niet helemaal menselijk zijn. Het zijn namelijk humanoids die genetisch zo geprogrameerd zijn dat ze voor eeuwig adolescent (tussen 16 en 20 jaar) blijven, mits ze niet de pech hebben uit de lucht te worden geschoten. Toepasselijkerwijs heeft men dit type humanoids "Kildren" genoemd.
Na de fatale crash kan men de onfortuinlijke Sky Crawler strikt genomen niet overleden noemen, omdat hij in dat geval meteen weer opnieuw wordt geproduceerd. Je vraagt je natuurlijk af wat daar het nut van is, maar een hoger doel is helemaal niet aanwezig, want de Sky Crawlers hebben enkel entertainmentswaarde.
Behoorlijk grof vermaak, kun je wel zeggen. Maar we hebben hier toch te maken met een betere wereld: in deze periode van alternatieve geschiedenis heeft de mensheid het eindelijk begrepen en lost onderlinge problemen dus op diplomatieke wijze op in plaats van een oorlog te beginnen. Omwille van de nostalgie en met name het geld besloten een aantal bedrijven de luchtoorlog als thema te kiezen voor wedstrijden en heuse leagues, met andere woorden: voor sport dus!
Namco heeft uit deze lugubere inhoud een videogame gemaakt met behulp van het team dat ook de succesvolle Ace Combat reeks (o.a. Playstation 2) ontwikkelde. Bekenden met deze serie zullen tijdens het spelen van Sky Crawlers: Innocent Aces zeker een gevoel van herkenning krijgen, want zowel uiterlijk als speelstijl vertonen sterke overeenkomsten met deze serie.
Je begint je carrière als volksheld in de persoon van Lynx, een nieuwe piloot die door het bedrijf Rostock is ontwikkeld. Meer dan dit zul je over hem trouwens niet te weten komen, want tijdens de beknopte cutscenes houdt hij bescheiden zijn mond dicht. De vliegtuigen die je gaat gebruiken zijn geïnspireerd op modellen uit de Tweede Wereldoorlog. In totaal zijn er iets meer dan 20 te unlocken, en met de na het uitspelen van een missie verdiende credits kunnen bepantsering, boordgeschut en motor worden ge-upgrade. Uiteraard kun je je toestel ook een leuk verfje geven.
Het spel biedt wat je op grond van de jaren '40 thematiek kunt verwachten: dogfights (man-tegen-man luchtgevechten) vormen de hoofdmoot van het spel. Welkome variatie hierop bestaat uit het uitvoeren van bombardementsvluchten, het fotograferen van vijandelijk gebied, het opblazen van dammen, het uitvoeren van escortevluchten, en het verdedigen van grondobjecten tegen de vijand. De moeilijkheidsgraad is evenwichtig: binnen een paar pogingingen zou voor iedereen een missie wel haalbaar moeten zijn. Handig hierbij is de interactieve kaart voorafgaand aan de missies, die als strategisch hulpmiddel bij de door jou uit te voeren acties een uitstekende dienst doet.
Aan het einde van een missie volgt een vermakelijke replay, waarbij je vanuit verschillende camerstandpunten de missie kunt laten naspelen. De door de overige Sky Crawlers en de vijand afgelegde trajecten worden met lijnen aangegeven, waardoor de replay tevens een tactische waarde heeft als je jezelf wilt verbeteren.
De controls zijn snel eigen te maken en mocht de Wii-remote niet jouw ding zijn, dan kun je gelukkig ook gebruik maken van de Classic controller. Deze intuïtieve controls kun je naar eigen smaak uitbreiden met vliegmanoevres, ofwel een serie van uitgevoerde bewegingen, die dan via de d-pad direkt uitvoerbaar zijn. Duikvluchten en loopings kunnen zo erg eenvoudig uitgevoerd worden, maar een energiemeter die op peil moet blijven voorkomt gelukkig dat het spelen wat al te makkelijk wordt.
Essentieel om verder te komen in het spel is een gedegen gebruik maken van het Tactical Maneuver Commands System, een element dat al eerder bij arcade-achtige vliegspellen is toegepast: als je er in geslaagd bent een vijand van achteren te benaderen, loopt er een meterje vol, waarbij een waarde tussen nul en maximaal drie kan worden bereikt. Tussentijds kun je het Tactical Maneuver Commands System aktiveren, waardoor je, afhankelijk van de bereikte waarde, in een gunstigere positie wordt gebracht om de vijand neer te kunnen schieten. Die kan overigens ook gebruik maken van dit lock-on-target principe, dus het is zaak een achtervolger met wilde bewegingen af te schudden, want als hij tot waarde drie komt haalt hij je zeker neer.
Naar Wii-begrippen gemeten zijn de graphics goed te noemen. Hoewel aan de korte kant, zijn de in-game anime filmpjes van een hoogstaande kwaliteit. Binnen het eigenlijke spel is zichtbaar dat de makers wel het maximale uit Nintendo's beperkte toverdoosje hebben getracht te halen, want de graphics worden minder naarmate er meer vijanden in een missie aanwezig zijn. Al te veel moet je er in ieder geval niet van verwachten. De looks zijn vergelijkbaar met de Ace Combat titels voor de Playstation 2; strikt genomen behoorlijk gedateerd dus, maar voor het systeem in kwestie meer dan acceptabel.
De audio omvat een aantal toepasselijke aktie tracks, en daarnaast is alle dialoog in het spel gesproken, wat de speelervaring positief verlevendigt. Het is allemaal behoorlijk dik aangezet, maar dat is wel passend in een cartoonesk spel. De game geeft geen akoestische verrassingen, maar ook geen teleurstellingen.
Het spel heeft, zoals het een actietitel betaamt, een lekker tempo. Wat spijtig is dat er maar zo'n 18 missies zijn, en gegeven de niet al te hoge moeilijkheidsgraad kan een ervaren speler wel binnen zes uur door het spel heen vliegen. De replay-value van Sky Crawlers: Innocent Aces is nogal beperkt, voornamelijk bestaat deze uit het verbeteren van je vaardigheden en het upgraden van je vliegtuigen.
Online multiplayer mogelijkheden zijn in het geheel niet aanwezig. De enige optie om samen het spel te spelen, is een 2-player modus waarin de tweede speler zo ongeveer voor boordschutter speelt en middels een crosshair de hoofdspeler een beetje kan meehelpen. Zeer primitief en absoluut niet onderhoudend!
Al met al is Sky Crawlers: Innocent Aces gewoon een erg leuke titel voor de Wii, waarbij dus wel de nodige tekortkomingen voor lief zullen moeten worden genomen. Op vlieggebied is deze game in elk geval zo'n beetje het beste wat momenteel voor het systeem beschikbaar is.
Informatie
DGS score7.5 / 10 Society score-- / 10- Titel: The Sky Crawlers: Innocent Aces
- Publisher: Namco Bandai
- Developer: Namco Bandai
- Genre: Arcade flight
- Multiplayer: Nee
- Online: Nee
- Leeftijd: 3+
- Release: 2010-03-03 21:16
