Het verkeerde beeld - Over werken in de Casual Game Industrie

Hilversum. Een zaal vol met voornamelijk jonge, ietwat ongezond ogende mannen. Studenten vooral, van de HKU. Een publiek dat droomt van een toekomst in de hardcore gamescene, heimelijk fantaserend over grote budgetten en internationale studio's.

Ard Bonewald, een kaal- en gladgeschoren, goed geklede en welbespraakte man dissoneert op uiterlijk alleen al met de rest van de zaal, maar er zijn belangrijkere verschillen. Ard is head of studio bij RealGames, een van de grootste uitgevers en producenten van casual games. RealGames is in Europa vooral bekend om het consumenten downloadportaal Zylom waarmee ze marktleider zijn in casual titels. Een indrukwekkende prestatie voor een Nederlands bedrijf, maar van bewondering lijkt geen sprake. Elke keer wanneer het woord 'casual' weer klinkt lijkt er eerder een schok van afkeer dan trots door de ongeduldige menigte te stromen.

Het is een sentiment dat ook al voelbaar is tijdens het eten. Wanneer de studenten in groepjes zijn ingedeeld, en we aan tafel schuiven met enkele programmeurs, designers en artists in spe, vragen we ze wat ze van Ard's toespraak vonden en of ze zelf een toekomst in de casual gamessector ambiëren. De vraag alleen al doet een van de jongens zich verslikken in zijn saté. Zijn buurman klopt hem op de rug en zegt, alsof hij de stem van een collectief is: 'Casual is niet waarvoor wij hier zitten. Wij willen meer gelaagde spellen maken.' Zijn collega's knikken. En daarmee lijkt Ard Bonewald te preken voor het verkeerde publiek, en erger nog, hij lijkt als jurylid en realist lijnrecht tegenover deze groep romantici te staan. Snapt hij genoeg van harcore games om de creaties die dit weekend voort zullen brengen op waarde te schatten? En even lijkt de HKU in Hilversum het toneel voor een ouderwetse vete tussen tussen de creativiteit en het zakelijke te worden.

Maar er zit meer achter Ard Bonewald, iets wat wellicht niet iedereen weet. Ard komt zelf uit de hardcore gamescene. Bij Playlogic was hij designer en was hij onder andere verantwoordelijk voor het design van Fairytale Fights. Daarnaast was hij volledig betrokken bij de totstandkoming van de ruimteshooter Xyanide. Hij kent de klappen van de zweep die de kids hier te wachten staat wanneer ze echt belanden in de wereld die ze zo rooskleurig voorstellen. Ard heeft crunch-time meegemaakt; de laatste maanden voordat een spel de deur uit moet, waar er soms twaalf uur per dag gewerkt moet worden. Hij kent de problemen, hij weet van de realiteit en hij weet dat werken aan casual games meer voldoening kan geven dan de studentenmassa hier beseft. 'De meeste mensen hier hebben een romantisch beeld van hoe het is om in de gamescene te werken. Ze willen allemaal shooters en racegames maken, maar realiseren zich niet dat zulke projecten jaren in beslag kunnen nemen. Werken in de casual sector betekent veel meer afwisseling, veel meer creatieve ontplooiing, simpelweg omdat er meer nieuwe games gemaakt kunnen worden.'

Maar het neerkijken op casual games is niet iets waar enkel de hardcore gamer een handje van heeft, ook casual gamers pochen niet graag met hun hobby. 'Uit onderzoek blijkt dat ons publiek zich niet als gamer ziet, zo noemen ze zichzelf ook niet. Maar als je dan doorvraagt, blijken ze soms meer te gamen dan hardcore gamers doen. En toch zien ze zichzelf niet als gamer.' Waarom deze schaamte er is lijkt te maken te hebben met nut en zinsgeving, zaken die de hardcore gamer zich zelden hardop afvraagt. 'Vrouwen geven niet ronduit toe hoeveel ze gamen, omdat ze menen dat ze de tijd beter zouden kunnen besteden.' En daarmee lijkt de kloof tussen casual en hardcore een kloof die wordt gedicteerd door de sekseverschillen.

De vrouw. Waarom speelt zij casual games, en niet die big budget FPS? Ard weet daar het antwoord ook niet op. 'Het is en een beetje een kip of ei vraag. We weten wel wat ze willen spelen, al heel lang ook, maar niet precies waarom. Het begon allemaal met spellen als patience en Mahjong en van daaruit zijn onder andere de Time-management en Match-3 games voortgekomen. Waarom die spellen voornamelijk aftrek vinden bij vrouwen? Ik zou het niet kunnen zeggen. Vrouwen zijn net zo competitief als mannen, maar ze zoeken kennelijk een andere vorm van ontspanning.' Ard weet inmiddels wel dat vrouwen van uitdaging houden, maar niet lastig gevallen willen worden met complexe besturingmethodes. 'Vrouwen houden van een uitdaging, willen best bezig zijn met een moeilijke puzzel, maar ze willen niet worstelen met de controls. Een man is een half uur bezig de besturing onder de knie te krijgen in Modern Warfare 2, vrouwen ben je dan al kwijt. Vrouwen willen heel anders bezig zijn met een game.'

Alhoewel de meeste hardcore gamers het niet in willen of kunnen zien, is casual gamen een vorm van gamen die niet stilstaat en zelfs meer innoveert dan menig harcore game. De toekomst voor RealGames ligt voor nu vooral op social gaming. 'FaceBook zien we als grote groeimarkt. In Nederland is Hyves de grootste. Sociale games zijn in opkomst, daar gaan wij ons op focussen.' Andere platformen, waaronder Apple's iPad, zullen ook niet onbenut blijven voor de casual sector, zeker gezien de doelgroep die Apple ermee voor ogen heeft. Kijkende naar de voelbare weerstand van de tientallen, voornamelijk mannelijk studenten, en de casual game, is er zelfs een heldere parallel te trekken met de onlangs aangekondigde iPad. Apple's nieuwste wordt door de, door computers en gadgets geobsesseerde man, met enig scepsis ontvangen en daarbij draagt hij allerlei technische argumenten aan. Maar ze zijn de doelgroep niet. De iPad is gemaakt voor de casual internettende vrouw, moeder of oma. Een doelgroep waar de op techniek beluste man weleens zijn schouders voor ophaalt. Ard ziet daarom ook zeker mogelijkheden voor de casual industrie om iets met de iPad te doen, alhoewel hij niet wil zeggen in welk stadium deze plannen zich bevinden. 'Er worden woorden over gewisseld, meer kan ik nog niet zeggen. Mr. Goodliving, onze iPhone ontwikkelaar, is er ongetwijfeld mee bezig.'

Dat deze nieuwe lichting gamemakers weerstand voelt bij de casual industrie zou weleens kunnen omslaan wanneer de realiteit ze in het gezicht slaat. De hardcore gamer en student zal zich kennelijk af moeten vragen of hij daadwerkelijk dat wil maken wat hij graag zelf speelt. Niet enkel omdat de magie achter zijn liefde, wanneer ontleedt tot de arbeidsuren, de vergaderingen en het stukslaan van maanden op enkele virtuele meters in een race- of schietspel, zal verdwijnen. Maar vooral omdat casual games minstens zo leuk, of zelfs leuker kunnen zijn, en projecten er geen jaren over doen om afgerond te worden. Ard weet het inmiddels zeker nu hij beide werelden kent. 'Ik zal daar denk ik niet snel naar terugkeren.'

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Login of registreer.

Nieuwste artikelen